Monday, May 1, 2017

သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဆံုးမစကား

"သီတဂူဆရာေတာ္ၾကီး၏
အလြန္ဖတ္သင့္ေသာ ဆုံးမစကား"
**************************

မၾကာခင္ကေလးက အိႏၵိယျပည္ၾကီးရဲ ့ေျမာက္ဘက္ ကက္ရွ္မီးယားရဲ ့အေရွ့ေျမာက္ လာဒက္က ျပန္လာတယ္။ လာဒက္မွာ ဘုန္းၾကီးတရားေဟာတယ္။

Buddhist Centre ဆုိျပီးေတာ့ ဗုဒၶဘာသာအဖြဲ ့ရဲ ့ဌာနခ်ဳပ္ျမိဳ ့လယ္ေခါင္မွာဖြင့္ထားတယ္။ တစ္ျမိဳ ့လံုး ပုိစတာ ေထာင္ျပီးေတာ့ ေၾကာ္ျငာလုိက္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေရာ ၊ ခရစ္ယာန္စတဲ့ အျခားဘာသာ၀င္ ေတြေရာ အားလံုးလာျပီးေတာ့ နားေထာင္ၾကတယ္။ Tourist ေတြကလည္း အရမ္းေပါတယ္။ သူတုိ ့လည္း လာနားေထာင္ၾကတယ္။ ေခါင္းစဥ္က ဘုန္းၾကီးေပးတဲ့ ေခါင္းစဥ္မဟုတ္ဘူး။ သူတုိ ့ေပးတဲ့ေခါင္းစဥ္။ Buddhist and World Peace ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ႏွင့္ ကမာၻ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္ကုိ ေဟာရမွာ။

ကမာၻ ဆုိတာဘာလဲ .......

စင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ဘုန္းၾကီးက ဘာေဟာသလဲဆုိရင္ The World ကမာၻဆုိတာ ဘာေခၚတာလဲ။ ဘုန္းၾကီးက အဲဒီကစတာ။ ေရ ေျမ ၊ ေတာ ေတာင္ ၊ ေန လ ၊ နကၡတ္ တာရာ ၊ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ ၊ အဂၤလိပ္ အေမရိကန္ ဂ်ပန္ ကုိရီးယား ျမန္မာ ဒါေတြ အကုန္လံုးကုိ မင္းတုိ ့က ကမာၻလုိ ့ေခၚခ်င္သလား။ မင္းတုိ ့ေခၚခ်င္လည္း ေခၚရပါတယ္။
တုိ ့ဗုဒၶကေတာ့ ေျခဖ်ားမွ ဆံပင္ဖ်ားတုိင္ေအာင္ တစ္လံမွ်ရွိတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ကုိ “တစ္ကမာၻ” လုိ ့သတ္မွတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကမာၻက လူ ့အျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ အျပင္ကမာၻ ႏွင့္ လူသား တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့အတြင္းကမာၻဆုိျပီး ၂ မ်ိဳးရွိတယ္။

ဘုန္းၾကီးက သူတုိ ့ကုိ “အျပင္ကမာၻၾကီးရဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ခဏထားစမ္းပါအံုး။ အတြင္းကမာၻလုိ ့ေခၚတဲ့ Individual World တစ္ေယာက္ဆီ တစ္ေယာက္ဆီ ႏွင့္ဆုိင္တဲ့ကမာၻရဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ပဲ မင္းတုိ ့လုပ္ၾကပါကြာ ” လုိ ့ဘုန္းၾကီးကေျပာလုိက္တယ္။

အာရွ အာဖရိက ဥေရာပ အေမရိက ျငိမ္းခ်မ္းေရးေတြကုိ မင္းတုိ ့ခဏထား ၊ မင္းတုိ ့တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရး Individual Peace ကုိမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ရင္ ကမာၻ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုိ တာ အဓိပၸာယ္မရွိဘူး။ အဲဒီျငိမ္းခ်မ္းေရးမ်ိဳးကုိလည္း ငါေတာ့ မယံုဘူး။

ကမာၻစစ္၏ အစ .......

ဒီေတာ့ “ကမာၻစစ္ဆုိတာ ဘယ္ကစသလဲ” ဆုိရင္ အဂၤလိပ္က စတယ္။ အေမရိကန္က စတယ္။ ဟစ္တလာက စတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္က စတယ္။ ဆုိရွယ္လစ္က စတယ္ ဆုိတာေတြေျပာမေနပါနဲ ့။ ဒါေတြတစ္ခုမွ မဟုတ္ဘူး။

စစ္ကုိ ဘယ္ကစသလဲ ဆုိရင္ စိတ္က စတယ္။ လူတစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့ စိတ္ဓာတ္ ကေနျပီးေတာ့ စတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ကမာၻ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ မလုပ္ေသးခင္ ဘာအရင္လုပ္မလဲ ၊ တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အရင္လုပ္ရမယ္။

“တစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အရင္လုပ္ရျခင္းသည္ ဗုဒၶ၀ါဒပဲ။ ဒါနဲ ့ပတ္သတ္လုိ ့မင္းတုိ ့ေစာဒက တက္စရာရွိရင္ တက္ၾက။ ေမးစရာရွိရင္ ေမးၾက ” ေျပာျပီး ၾကားထဲ မွာ ခဏေလာက္ တရားရပ္ထားတယ္။ ဘယ္သူမွ ဘာမွမေမးၾကဘူး။ ျငိမ္ေနၾကတယ္။

“မင္းတုိ ့အဲဒီေလာက္ ျငိမ္ျငိမ္ေနရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရျပီ ” လုိ ့ေျပာေတာ့ သူတုိ ့အားလံုး ရယ္ၾကတယ္။ ကမာၻစစ္ဆုိတဲ့ စကားလံုးဟာ ေျပာေနၾကအတုိင္းသာ ေျပာတာ။ တစ္ကယ္ေတာ့ ကမာၻက မစဘူး။ စိတ္က စပါတယ္။ ကမာၻစစ္ကုိ စိတ္ကစရင္ ကမာၻ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလည္း ဒီစိတ္ကပင္ စတင္တည္ေဆာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စိတ္ရဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အေမရိကန္ေထာင္သား ႏွစ္ေယာက္ ႏွင့္ ေနရူးတုိ ့က ဗုဒၶရုပ္ပံုေတာ္တုိ ့က ၾကည့္ၾကည့္ျပီးေတာ့ သူတုိ ့ရဲ ့စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ယူသြားၾကတယ္။ရလည္း ရသြားၾကတယ္။

အေမရိကန္လူၾကီးက ဓမၼပဒစာအုပ္ကုိ မရရေအာင္ ရွာဖတ္ျပီးေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ အဲဒီဓမၼပဒတရားကုိ တျခားေထာင္သားေတြကုိ ေဟာျပတယ္။ ေဟာရင္း ေဟာရင္း နဲ ့သူေထာင္ကလြတ္ေတာ့ ခရစ္ယာန္ဘုန္းၾကီးျဖစ္တာပဲ။ ခရစ္ယာန္ဘုန္းၾကီး ဘာႏွင့္ျဖစ္သလဲဆုိရင္ ဓမၼပဒနဲ ့ျဖစ္တာ။

ဒီအက်ဥ္းေထာင္မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လည္း ရွိမွာပဲ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္လည္း ရွိမွာပဲ။ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္လည္း ရွိမွာပဲ။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္လည္း ရွိမွာပဲ။ ဂ်ဳးလည္း ရွိမွာပဲ။

ခရစ္ယာန္ေတြရဲ ့ကုိးကြယ္ရာက God ၊ ဂ်ဴးတုိ ့ရဲ ့ကုိးကြယ္ရာက ေယဟုိး၀ါး ၊ အစၥလာမ္တုိ ့ရဲ ့ကုိးကြယ္ရာက အလႅာအရွင္ျမတ္ ၊ ဒါေတြက ကုိးကြယ္စရာေတြ။ ဒီကုိးကြယ္စရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ဘယ္လုိပင္ ကုိးကြယ္ ကုိးကြယ္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ God ကုိ ရွိခုိးရင္လည္း ရွိခုိးေပါ့။ အလႅာကုိလည္း ဦးတုိက္ခ်င္ ဦးတုိက္ေပါ့။ အေရးမၾကီးပါဘူး။

အေရးၾကီးဆံုး အလုပ္ႏွစ္ခု ......

ကုိးကြယ္စရာက ပဓာန မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ကုိ ျပင္ဖုိ ့က ပဓာန။ ကုိးကြယ္စရာေပါင္းမ်ားစြာကုိ အကုန္လံုး သိမ္းက်ံဴးကုိးကြယ္ေနေစကာမူ စိတ္ကုိ မျပင္ႏုိင္ေသးသမွ် အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ ့စိတ္ဓာတ္ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏုိင္ဘူး။ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရး Mental Peace ( တစ္နည္းေျပာရရင္ ) စိတ္ဓာတ္ယဥ္ေက်းမႈ Mental Culture။

ဒီေတာ့ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေနာက္မွလုပ္ပါ။ စိတ္ရဲ ့ျငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ ဘယ္ကစလုပ္ရမလဲ။ စိတ္ဓာတ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ စတင္၍ တည္ေဆာက္ရမယ္။ ဒီႏွစ္ခုဟာ လူသားအားလံုးမွာ အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ ဘယ္ဘုရားကုိပဲ ကုိးကြယ္ ၊ ကုိးကြယ္ ဒီႏွစ္ခ်က္ကုိ အဓိက ထားျပီးေတာ့ အားလံုးလုပ္ၾကရမယ္။

စိတ္ဓာတ္ ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးမႈ ဒီႏွစ္ခု ပဓာန ထားျပီးေတာ့ အားလံုးလုပ္ၾကရမယ္။ ဒီေတာ့ စိတ္ဓာတ္ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးမႈႏွစ္ခုကုိ အျပည့္အ၀ရေအာင္ လုပ္ႏုိင္တယ္ဆုိရင္ စိတ္ထဲမွာ အားလံုးျပည့္စံုသြားလိမ့္မည္။ စိတ္ဓာတ္ မယဥ္ေက်းေသးသမွ် အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ ့စိတ္ထဲမွာ ဘာမွ ျပည့္စံုမွာမဟုတ္ဘူး။

အေနာက္ဘက္က တုိင္းျပည္ေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ရင္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ၀ထၳဳေတြ အားလံုးျပည့္စံုတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္းလုိေနတယ္။ သူတုိ ့ကုိ ေမးၾကည့္လုိက္ရင္ ျပည့္စံုတယ္လုိ ့ဘယ္ေသာအခါမွ မေျပာၾကဘူး။ ဘုန္းၾကီးတုိ ့အေရွ့ဘက္တုိင္းျပည္ေတြကေတာ့ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာမွာ လုိေနတာမွန္တယ္။ သုိ ့ေသာ္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ျပည့္စံုတဲ့ အေျခခံအားလံုး အလံုအေလာက္ရွိတယ္။

အာရွမွာ အကုန္လံုးျပည့္စံုတယ္......

သိသာေအာင္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ Jesus Christ ဘယ္မွာေမြးလဲ။ အာရွမွာ ေမြးတယ္။ သိဒၶတၳေဂါတမ ဘယ္မွာေမြးလဲ။ အာရွမွာေမြးတယ္။ ဟိႏၵဴဘာသာကုိ တည္ေထာင္ၾကတဲ့ Brahim ေတြလည္း အာရွမွာပဲ ေမြးၾကတယ္။ အစၥလာမ္ဘာသာကုိ တည္ေထာင္တဲ့ မုိဟာမက္လည္း အာရွမွာပဲေမြးတယ္။

ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ကုိ ျဖည့္စြက္ဖုိ ့ရန္ Mental Fulfilment အတြက္ Mental Culture , Mental Happiness နည္းစနစ္ေတြ အာရွမွာ အကုန္လံုး အျပည့္အစံုရွိတယ္။ ဟုိ အေနာက္ဘက္ တုိင္းျပည္ေတြမွာေတာ့ မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဥေရာပ အေမရိက စတဲ့ အေနာက္တုိင္းကလူေတြ အာရွဘက္ကုိပဲ ရွိခုိးေနရတယ္။

ဗုဒၶကုိ ရွိခုိးခ်င္တယ္ဆုိရင္ အေနာက္ကလူေတြ အေရွ့ကုိ လွမ္းရွိခုိးရတယ္။ Jesus Christ ကုိ ရွိခုိးခ်င္တယ္ဆုိရင္လည္း အေရွ့ကုိပဲ လွမ္းရွိခုိးရတယ္။ ဘုန္းၾကီးတုိ ့အေရွ့ဘက္တုိင္းျပည္က ဟုိအေနာက္ဘက္က တုိင္းျပည္ေတြထက္ Civilize ယဥ္ေက်းမႈပုိျဖစ္တယ္။

ဒါကုိ အေရွ့တုိင္းသားေတြက အားရဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားျပီးေတာ့ ကုိယ့္ဆီမွာရွိေနတဲ့ စိတ္ဓာတ္ယဥ္ေက်းမႈ ၊ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းမႈတုိ ့ႏွင့္ ပတ္သတ္တဲ့ နည္းစနစ္ေတြကုိ အျပည့္အ၀ အသံုးမခ်ႏုိင္ဘူးရင္ အာရွတုိင္းသားေတြ အၾကီးအက်ယ္ နစ္နာမယ္။

ဗုဒၶတရား ႏွင့္ ဆရာလုပ္ေနတယ္ .....

ဟုိဘက္က လူေတြက ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကုိ ခရစ္ယာန္ Chruch ေက်ာင္းမွာ သံုးသြားတယ္။ ဗုဒၶတရား ႏွင့္ ဆရာလုပ္ေနၾကတယ္။ ဒါ၀န္တုိစရာမဟုတ္ဘူး။ သိပ္၀မ္းသာစရာ ေကာင္းတယ္။

လူသားတစ္ေယာက္ခ်င္း တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့စိတ္ဓာတ္ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ဗုဒၶတရားေတာ္ထဲက ေနျပီးေတာ့ ယူသံုးေနၾကတာဟာ ဓမၼရဲ ့တန္ဖုိးကုိ နားလည္ၾကဖုိ ့ပဲ။

ခရစ္ယာန္ဘုန္းၾကီးက “ဗုဒၶတရားဟာ Common Religion လူသားအားလံုး ကုိးကြယ္ဖုိ ့ဘာသာတရားျဖစ္ပါတယ္” လုိ ့ေျပာတယ္။ အလြန္မွတ္သားထုိက္တဲ့ စကား။ ေလးစားျမတ္ႏုိးစရာေကာင္းတဲ့ စကားပဲ။

credit to original uploader

ခြင့္လႊတ္ျခင္း

ခြင့္လႊတ္ျခင္း
___________
(ဒီစာေလးကိုဖတ္ၾကည့္လိုက္ ေအးခ်မ္းသြားလိမ့္မယ္)

အတိတ္က ဘာပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ အဲဒါကို နားလည္ဖို႕လိုတယ္၊ ခြင့္လႊတ္ဖို႕လိုတယ္။ အတိတ္ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ လြဲခဲ့တာေတြ မွားခဲ့တာေတြကို ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ျခင္းအားျဖင့္ ေနာင္အနာဂတ္မွာ ေကာင္းတာေတြ လုပ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ အုတ္ျမစ္ေကာင္းေကာင္းကို ရသြားတယ္ေနာ္။ အတိတ္က အေၾကာင္းေတြကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေတြးေန ေျပာေနျပီးေတာ့ အဲဒီအတိတ္မွာပဲ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနလို႕ရွိရင္ ေထာင္ေခ်ာက္ၾကီးထဲ ေရာက္ေနသလို ျဖစ္တယ္။

ခြင့္လႊတ္ျခင္းအားျဖင့္ အက်ိဳးေတြအမ်ားၾကီး ရွိလာတယ္။ စိတ္ရွင္းသြားတယ္။ လြတ္လပ္သြားတယ္။ အမႈကိစၥေတြ အမ်ားၾကီး ျပီးသြားပါတယ္။

ခြင့္လႊတ္ျခင္းဆိုတာ မွန္ကန္တဲ့အျမင္၊ မွန္ကန္တဲ့ အသိမွာ အေျခခံမွ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ျပီးေတာ့ သူတစ္ပါးကိုခ်ည္း ခြင့္လႊတ္ရံုနဲ႕ မရေသးဘူး။ မျပည့္စံုေသးဘူး။ မိမိကိုယ္ကိုပါ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မွ ျပည့္စံုတယ္။

ကိုယ္လုပ္ခဲ့သမွ်ကို ျပည္ၾကည့္ျပီးေတာ့ မွားတာကိုေတာ့ မွားပါတယ္လို႕ ရိုးရိုးသားသား တိတိက်က် ၀န္ခံဖို႕လိုတယ္။ သင္ခန္းစာလည္း ယူဖို႕လိုတယ္။ ျပီးရင္ ငါ့ကိုယ္ကိုလည္း ငါ ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ ငါေကာင္းတာေတြ လုပ္ေတာ့မယ္။ ေနာင္တရျပီးေတာ့ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ အခ်ိန္မကုန္ေစခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ခြင့္လႊတ္တတ္ဖို႕လိုတယ္။ ေနာင္တရတဲ့စိတ္ အားၾကီးလြန္းရင္ သူကပဲပိတ္ပင္ထားလို႕ တရားအသိဥာဏ္ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ကို မရႏိုင္ဘူး။

ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့အခါ ေလာကၾကီးကို ၾကည့္လိုက္ရင္ ေလာကၾကီးက ၾကည့္လို႕ေကာင္းေနတယ္။ သာယာေနတယ္။ အရာရာတိုင္းဟာ လွေနတယ္၊ အဓိပၸာယ္ရွိေနတယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္ႏိုင္ဖို႕၊ ျမင္ႏိုင္ဖို႕၊ အာရံုျပဳႏိုင္ဖို႕၊ သိႏိုင္ခံစားႏိုင္ဖို႕ သူ႕စိတ္ကို ေပးႏိုင္တယ္။
ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ဒါေတြအတြက္ သူ႕စိတ္မွာ ေနရာမေပးႏိုင္ဘူး၊ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ဘူး။ သူ႕မ်က္စိက ဖြင့္ထားေပမယ့္ သူ မျမင္ႏိုင္ဘူး။ သူ႕နားထဲကို အသံေတြ ၀င္ေရာက္လာေပမဲ့ သူ အာရံုမျပဳႏိုင္ဘူး။ မၾကားႏိုင္ဘူး။ သူ တန္ဖိုးမထားႏိုင္ဘူး။

ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့စိတ္ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္။ ရင့္က်က္တဲ့ ခုိင္မာတဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္။ သေဘာထားၾကီးတဲ့စိတ္ (big mind) ျဖစ္တယ္။ (powerful mind ) အင္အားၾကီးတဲ့စိတ္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ စိတ္ဓါတ္က်မေနေတာ့ဘူး။

ကိုယ့္ဘ၀ကို အသိဥာဏ္အလင္းနဲ႕ ေနသြားခ်င္တဲ့သူ၊ ေနသြားႏိုင္တဲ့သူ ဟုတ္သလား? မဟုတ္ဘူးလား?ဆိုတာသိေအာင္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့သူလား? ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တဲ့သူလား? ဆိုတဲ့ စာေမးပြဲ အစစ္ခံရသလို ျဖစ္တယ္ေနာ္။။

ကိုယ့္ဘ၀မွာ အဆိုးနဲ႕ၾကံဳတိုင္း အျမဲတမ္း ေကာင္းတာကို လုပ္ဖို႕ၾကိဳးစားပါ။

သူလုပ္သလို ျပန္လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ သူ႕ထက္သာတဲ့သူ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ ေမ့လိုက္တာမဟုတ္ဘူး။
ေတြ႕ၾကံဳခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြဟာ၊ ဒီအေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ စိတ္ဆင္းရဲမႈ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲမႈေတြအားလံုးဟာ ကိုယ့္အတြက္ အင္မတန္ၾကီးမားတဲ့ သင္ခန္းစာယူစရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအထဲက ပညာယူရမယ္ေနာ္။ ေမ့လိုက္ရင္ ပညာမရေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေမ့ဖို႕မသင့္ဘူး။

ဒါကိုနားလည္ဖို႕ ၾကိဳးစားရမယ္။
ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာဟာ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥကို ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပါ့ေပါ့ တြက္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ မမွားပါဘူး၊ ေကာင္းပါတယ္လို႕ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥကိုလည္း ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေပါ့ေပါ့တြက္တာ မဟုတ္ဘူး။
သူ႕ကိုခြင့္လႊတ္လိုက္တယ္ဆိုတာဟာ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥဟာ လက္ခံႏိုင္ပါတယ္၊ အေရားမၾကီးပါဘူး၊ သိပ္မဆိုးပါဘူးလို႕ မဆိုလိုဘူး။ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ကိစၥေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာထိခိုက္သြားတာဟာ အေရးမၾကီးပါဘူးလို႕ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။

ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ အတိတ္ကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာ နာက်ည္းေနတာ၊ သူ႕ကို ျပန္ျပီးေတာ့ ဂလဲ့စားေခ်မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳးေတြ ေတြးေနရတာကို ကိုယ္က လႊတ္လိုက္တာ၊ ေလွ်ာ့လိုက္တာေနာ္။ ဒီအေတြးေတြက ကိုယ့္ရဲ႕ပစၥဳပၸန္နဲ႕အနာဂတ္ကို အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ျဖစ္ေစတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ တကယ္ မရႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ခြင့္လႊတ္လိုက္တာဟာ မွားတာကို မွန္ပါတယ္လို႕ လုပ္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူး။
ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ရင္ ဒဏ္ရာေဟာင္း က်က္လြယ္တယ္။

စိတ္ေန သေဘာထား ျမင့္မားလာတယ္။ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာဟာ အင္မတန္ျမင့္ျမတ္တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။
ခြင့္လႊတ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ကေနစျပီး စိတ္ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းသြားျပီ၊ လြတ္လပ္သြားျပီတဲ့။ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ကို သက္သာမႈရေအာင္ ကိုယ္လုပ္လိုက္တာပါေနာ္။

ကိုယ့္စိတ္ကို ဒီ မုန္းတီးမႈ၊ နာၾကည္းမႈ၊ ကလဲ့စားေခ်ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ အေတြးေတြက ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားတာကို လႊတ္လိုက္တာပဲ။ သူမ်ားအေပၚမွာ နာၾကည္းေနရတာ၊ သူတစ္ပါးကို လက္စားေခ်မယ္လို႕ ေတြးေနရတာေတြဟာ အမွန္ေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ကို ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္သြားေစတယ္။ ကိုယ္တကယ္လုပ္သင့္တဲ့၊ ကိုယ့္အတြက္အက်ိဳးရွိမယ့္ ကိစၥေတြကို လုပ္ခြင့္မရေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္လႊတ္လိုက္တာဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို လြတ္လပ္မႈေပးလိုက္တာပဲ။ ကိုယ့္စိတ္ကို ျငိမ္းခ်မ္းခြင့္ေပးလိုက္တာပဲ။

ရန္ျငိဳးဖြဲ႕ေနရတာ၊ မုန္းတီးေနရတာ၊ မက်က္ေသးတဲ့ဒဏ္ရာေဟာင္းေတြကို ျပဳစုေနရတာနဲ႕ ကုန္ေနရတဲ့အင္အားေတြကို ပိုျပီးေတာ့ေကာင္းတဲ့ေနရာမွာ အသံုးျပဳႏိုင္ေအာင္ လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္တာဟာ ခြင့္လႊတ္တာပဲ။

အဲဒီလို နာၾကည္းေနရတဲ့အတြက္ စိတ္ဓါတ္အင္အားေတြ၊ ခႏၥာကိုယ္အင္အားေတြ၊ အခ်ိန္ေတြ ကုန္မယ့္အစား အဲဒီအခ်ိန္နဲ႕အင္အားေတြကို ပစၥဳပၸန္မွာလည္း အက်ိဳးမ်ားေအာင္ အနာဂတ္မွာလည္း အက်ိဳးမ်ားေအာင္ ေကာင္းတဲ့ကိစၥေတြကို လုပ္ရင္းနဲ႕ အသံုးခ်ခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ကို ခြင့္လႊတ္တာ။

ခြင့္လႊတ္လိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က သူ႕ကိုနာၾကည္းေနရတာကို ငါလုပ္ေနဖို႕ မလိုေတာ့ဘူး။ အဲဒါ ငါ့အတြက္ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒါ ငါ့အတြက္ အသံုးမက်ေတာ့ဘူး၊ အက်ိဳးမရွိဘူးလို႕ သိသြားတာ။

အမွန္ေတာ့ Forgiveness is power ခြင့္လႊတ္ျခင္းဟာ စြမ္းအား ျဖစ္ပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ စိတ္ဓါတ္ေရာ အသိဥာဏ္ပါ ၾကီးမားတဲ့သူရဲ႕ လုပ္ရပ္ျဖစ္တယ္။ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္တာဟာ စိတ္ဓါတ္အင္အား၊ အသိဥာဏ္အင္အား နည္းတဲ့သူရဲ႕ အလုပ္ျဖစ္တယ္။

ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ စာရင္းေဟာင္းေတြကို ရွင္းပစ္လိုက္တာပဲ။ '' ငါ ဒီခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ျခင္းဆိုတဲ့ ခံစားမႈထဲမွာ ေထာင္က်ခံျပီး မေနေတာ့ဘူး'' ဆိုျပီး ကိုယ့္ေထာင္တံခါးကို ကိုယ္ ဖြင့္လိုက္တာပဲ။

ဘယ္သူ႕ကိုမွ ဘယ္ေတာ့မွ အျပစ္မတင္ေတာ့တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ ခြင့္လႊတ္တယ္ဆိုတာ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ အျပစ္ယူခဲ့လို႕၊ အျပစ္တင္ခဲ့လို႕၊ ခြင့္လႊတ္ေနရတာေနာ္။ အပစ္မတင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ခြင့္လႊတ္ေနဖို႕လည္း မလိုေတာ့ဘူး။ ခြင့္လႊတ္စရာ မလိုေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ လြတ္လပ္ျပီးော့ ဘယ္ေလာက္ ေအးခ်မ္းသြားမလဲေနာ္။

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက

Credit to original writer.
#creditျမတ္ဗုဒၶ၏သာသနာ

Credit: Original upload

မေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္"ပယ္ဖ်က္ေသာ နည္းလမ္း

“မေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္"ပယ္ဖ်က္ေသာ နည္းလမ္း
••••••••••••••••••••••••••••••
           ပုထုဇဥ္လူသားတိုင္း ေကာင္းမႈ၊မေကာင္းမႈျပဳၾကပါသည္။ ကံ.. ကံ၏ အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ၾကသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ မိမိျပဳခဲ့ေသာ ကံအလ္ိုက္ အေကာင္း၊အဆိုး ကို စံစား၊ခံစားၾကမယ္ ဆိုတာ ယံုၾကည္ထားၾကပါသည္။ အေကာင္းအဆိုး ေဝခြဲမရခင္ အခ်ိန္အခါက က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ မိမိတို ့၏ မေကာင္းမႈကံ ကို အေကာင္းအဆိုးနားလည္ သေဘာေပါက္လာ ခ်ိန္တြင္ ေနာင္တရေစလ်က္၊ မိမိတို ့၏ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ မေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ခံစားရမဲ့ ဆိုးက်ိဳးကို ပေပ်ာက္ ေစခ်င္ၾကပါသည္။ သို ့ျဖစ္ပါ၍ မိမိ ကဲ့သို ပင္ ခံစားရေသာ "မေကာင္းမႈအကုသိုလ္"မ်ား ပေပ်ာက္ေစရန္ ရရွိထားေသာ နည္းကို  ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အား ထပ္တူထပ္မွ်ရရွိၾကေစရန္မွ်ေဝေပးလိုက္ပါသည္။
( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
••••••••••••••••••••
                အေျခအေန၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္မွာေနထုိင္ၾကစဥ္အတြင္း လူတုိင္းလူတုိင္းကုိယ္စီ အမွားမကင္းနုိင္ၾကပါဘူး၊ အမွားဆုိတာကလဲ "ေလာကအမွား၊ သံသရာ အမွား"၊ တနည္းအားျဖင့္ "ေလာကီအမွား၊ေလာကုတၱရာ အမွား"လို႔ ဆိုရမွာပါ။

                အလုပ္ထဲလုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ၊မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ၊ မိသားစုမွာ၊ စသည္ မွားတတ္တာမ်ိဳးကို"ေလာကအမွား၊ေလာကီ အမွား" လို႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္၊
              ဒါမ်ိဳးက"ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္" ရွိနုိင္ပါေသးတယ္။

                "သံသရာ အမွား" ဆုိတာကေတာ့ "အရိယာသူေတာ္ေကာင္း၊ ဆရာသမား၊
လူႀကီးမိဘေတြ"အေပၚမွာ ကံသုံးပါး တပါးပါးနဲ႔ ျပစ္မွား မိတာမ်ိဳး၊ သူတပါးအသက္ သတ္ျခင္း၊ ခိုးယူျခင္း၊ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းမိျခင္း၊ မုသားေျပာဆုိျခင္း၊ အရက္ေသစာ ေသာက္စားျခင္း စတဲ့ သီလခ်ိဳး ေဖာက္ျခင္းမ်ားကေတာ့ ယခု "လက္ရွိဘဝမွာေရာ၊ သံသရာ"မွာပါ အက်ိဳးေပးနုိင္တာမို႔ “သံသရာအမွား” လို႔ ေခၚဆုိရမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။

           ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလဲ
• သူတပါးပေယာဂျဖင့္ ေသဆုံးရျခင္း၊
• ဥပေစၦဒကကံေၾကာင့္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေသရျခင္း၊
• ရွိၿပီးသား ဥစၥာမ်ား ဆုံးရႈံးရျခင္း၊
• ေယာက်ာ္းမဟုတ္၊မိန္းမမဟုတ္၊ နပုံးပ႑ဳပ္ ျဖစ္ရျခင္း၊
• စကားမပီမသ၊ ထစ္အ ဆြ႔ံအျဖစ္တတ္ျခင္း၊
• ဦးေႏွာက္က်ပ္မျပည့္ပဲ လူစဥ္မမွီျခင္း
               စတာေတြကို ဘဝတခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခံၾကရတာမို႔ "သံသရာ အမွား" လို႔ ဆုိသင့္လွပါတယ္။

              "ဝဋ္မွာ အၿမဲ၊ ငရဲမွာ အပ" ဆိုတဲ့ ေရွးစကားကလဲ ဒီလို အျပစ္ေတြကို ေပးဆပ္ရျခင္းကို ရည္ရြယ္ထားတာျဖစ္တာေၾကာင့္
မသိလို႔ မိုက္မွားျခင္း ရွိခဲ့ေသာ္လည္း တန္ျပန္ အက်ိဳးေပးမွာကိုေတာ့ ေၾကာက္ရြံ႕ ၾကျပန္တာ သတၱဝါအားလုံးပါပဲ။

             ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ
ကံေကာင္းေစတာ တစ္ခုက ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ေတြအလိုအရ  အျပစ္ရွိေသာ္လည္း လုံးဝ ကုစားလို႔ မရတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။"ကုစားလို"႔ ရနုိင္ပါေသးတယ္။
              မွားမွန္းသိရင္ အမွန္ျပင္ဆင္ခြင့္ ရွိနုိင္ပါေသးတယ္။

              သို႔ေသာ္ ဒူးေထာက္ၿပီး “ခြင့္လႊတ္ေက်ေအးေတာ္မူပါ”ဆုိတာမ်ိဳးေလာက္နဲ႔ေတာ့ မရဘူး။ ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ကို လုံးဝ ကင္းစင္သြားေအာင္ဆိုသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တုိင္ေတာင္ မတတ္နုိင္ခဲ့ပါဘူး။

♦ အနာေပါက္ၿပီးရင္ အမာရြတ္ေတာ့ က်န္ေနအုံးမွာပါ။
♦ အမာရြတ္က အမာရြတ္ပါပဲ။
♦ ထုိ႔အတူ ျပဳၿပီးသားအကုသိုလ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ကုသိုလ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွာ ပုံရိပ္အေနနဲ႔( ကံတစ္ခုအေနနဲ႔ ) က်န္ရစ္ ေနပါလိမ့္မယ္။
"လုပ္ၿပီးသား"ကို "မလုပ္ခဲ့ပါဘူး" လို႔ ေျပာလို႔မရေတာ့ပါဘူး။

              သို႔ေသာ္ "ရွိၿပီးသား အကုသုိလ္" ကို အားနည္းသြားေအာင္၊ "အက်ိဳးမေပးနုိင္ေအာင္” ေတာ့ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားမွာ အခြင့္အလမ္း ရွိေနပါေသးတယ္။

           သတၱဝါေတြကို ကံ က အက်ိဳးေပးတယ္ ဆုိရာမွာ ထုိကံကို ေထာက္ပံ့ေပးေနတဲ့ ေနာက္ခံအေၾကာင္းတရားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနေသးတာကို ေရွးဦးစြာ လက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီေနာက္ခံအေၾကာင္းတရားေတြ ဆုိတာဟာလဲ အလြယ္ေျပာရရင္ “ကိေလသာ”ေတြပါ။

          အဲဒီ"ကိေလသာ" ေတြကို "အားနည္းေအာင္၊ကုန္ခမ္းသြားေအာင္" လုပ္နုိင္ရင္ ဘဝ၊ဘဝမ်ားစြာကျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ဘဝသစ္အေန နဲ႔ ပဋိသေႏၶအက်ိဳးကို မေပးနုိင္ေတာ့ပါဘူး။ဒါကိုပဲ ကံ ကို "သတ္ပစ္တယ္" လို႔ ဆိုပါတယ္။

               ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၱာ မေထရ္ႀကီးမ်ားလဲ အတိတ္ဘဝမ်ားစြာက ကံေတြ ရွိခဲ့ၾကတာမို႔ ဒီဘက္ဘဝမွာ ကံေတြရဲ႕အက်ိဳးေပးကို ခံၾကရေသးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဘဝသစ္ ျဖစ္ဖို႔ တဏွာ အဝိဇၨာေတြကို ပယ္သတ္လိုက္တာေၾကာင့္
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဘဝသစ္ ျဖစ္ဖို႔ တဏွာ အဝိ"ခ်ဳပ္ၿငိမ္း"ကုန္ၾကတယ္။

            ■ ဥပမာအားျဖင့္ အညြန္႔တလူလူ ျဖစ္ေနဆဲ ၊ရွင္သန္ေနဆဲ ၊ သစ္ပင္ေလးကို ေရေႏြးပူနဲ႔ ေလာင္းသတ္လိုက္သလို ........
           ဘဝမ်ားစြာ က ပါလာခဲ့တဲ့ ကံေတြကို "အရိယာမဂ္ဖုိလ္" ဆိုတဲ့ ေရေႏြးနဲ႔ ေလာင္းလိုက္တာမို႔ ျပန္လည္ မရွင္သန္နုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ လုံးဝ အက်ိဳးမေပးနိုင္ေတာ့ပါဘူး၊

           ျမတ္စြာဘုရားက ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ေတြကို ပယ္သတ္ဖို႔ နည္းလမ္း( ၄ ) မ်ိဳးကို
“သခၤဓမၼသုတၱန္” မွာေဟာၾကားထားခဲ့ပါတယ္၊

               ၁။ အကုသိုလ္ကုိ အကုသိုလ္မွန္း သိေအာင္ လုပ္ပါ။
               ၂။ သိျမင္ၿပီးလ်င္ ဒါဟာ မေကာင္းဘူး လို႔ လက္ခံနုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
                ၃။ အကုသိုလ္ကုိ ေနာက္တႀကိမ္ မျပဳမိေအာင္ ေစာင့္စည္းပါ။
                 ၄။ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေပၚတာနဲ႔ ကုသုိလ္တခုခုျဖင့္ အစားထုိးလိုက္ပါ။

              အထက္ပါ အခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ကုစားလွ်င္ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ "အကုသိုလ္"ေတြကို ျပဳလုပ္မိတာ နည္းပါးသြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္၊ ေနာက္ဆုံးတစ္ခုကေတာ့ "ကိေလသာ"ေတြ အားလုံးကုန္သြားရင္ ကံေတြကေန လုံးဝ လြန္ေျမာက္ သြားတာပါ။ဘဝတစ္ခုကို ျဖစ္ေစမယ့္ ကံေတြကေန လြတ္ေျမာက္သြားတယ္ လို႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။

             သို႔ေသာ္ အတိတ္ဘဝ တခုခုက ျပဳလုပ္ၿပီးသား အကုသိုလ္ရဲ႕ အက်ိဳးကုိေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီး ရွိေနေသးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ "ပဝတၱိအက်ိဳး" အျဖစ္ ေပးဆပ္ၾကရပါအုံးမယ္။

                 ● ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးေတာင္မွ ကိေလသာအားလုံး ကုန္ခမ္းသြား ေပမယ့္ ေခါင္းကိုက္တာ၊ ခါးနာတာ၊ ၀မ္းေသြးသြန္ေရာဂါခံစားရတာ၊ စသျဖင့္ပါရမီႏုစဥ္ကျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ အကုသိုလ္တို႔ရဲ႕ ၀ဋ္ေၾကြးအျဖစ္ေပးဆပ္ရတာပဲ ။
(ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဝဋ္ေႂကြးေတာ္(၁၂)ပါးအေၾကာင္း) ။
● အရွင္ေမာဂၢလာန္မေထရ္ႀကီးလဲတန္ခိုးအရာမွာ အသာဆုံး ဘြဲ႔ထူးႀကီး ရထားပါေသာ္လည္း ခုိးသားငါးရာရဲ႕ လက္ခ်က္နဲ႔ ရိုက္ႏွက္ခံရထုေထာင္းခံရၿပီး ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခဲ့ရတာပါ။

          ဒါေၾကာင့္ ကံရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြက ရရွိၿပီးသား ဘဝကိုေတာ့ ဒုကၡေပးေနအုံးမွာပါ။ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီးေတြအတြက္ ယခုဘဝမွာ လုပ္တဲ့ကံေတြကေတာ့ ေနာက္ထပ္
အက်ိဳးမေပးနုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ထပ္ ဘဝသစ္တခုကို ထုတ္လုပ္မေပး နို္င္ေတာ့ပါဘူး။

             ေနာက္ဘဝေတြမွာ ငရဲဘဝ၊ လူ႔ဘဝ စသည္ျဖင့္ ပဋိသေႏၶအက်ိဳးကို မေပးနုိင္ေတာ့ပါဘူး။ "ပဝတၱိအက်ိဳး" အေနနဲ ့ေတာ့ ဒီဘဝမွာ ဒုကၡေတြ မ်ားစြာ ခံၾကရအုံးမယ္။
    ♠ အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္ေတာ့ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ေတြကိုေတာ့ deleting လုပ္လို႔ေတာ့ မရေတာ့ဘူး။
              isolate လုပ္ဖို႔ပဲ က်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။♠

             မ်ိဳးေစ့တစ္ခုကို "အပင္မေပါက္"ေစခ်င္ရင္ ေလလုံေျခာက္ေသြ႔တဲ့ ဖန္ပုလင္းထဲမွာ ပိတ္ထားပါက အပင္မေပါက္နုိင္ပါဘူး၊ သို႔မဟုတ္ မီးဖုတ္ပစ္လိုက္တယ္။ထုခြဲျပစ္လိုက္တယ္၊ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္တယ္ဆုိရင္
ေျမဓာတ္၊ ေရဓာတ္ေတြနဲ႔ မေတြ႔သမွ် အပင္မေပါက္နုိင္ေတာ့ဘူး။ ေျမ ေရေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ရလ်င္ေတာ့ အပင္ေပါက္ရွင္သန္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

          အဲဒီလိုမ်ိဳးပါပဲ ကံေတြ ဆိုတာဟာ ကိေလသာေတြ နဲ႔ မေတြ႔ေတာ့ရင္ အက်ိဳးမေပးနုိင္ေတာ့ဘူး။အက်ိဳးေပးခြင့္မရေတာ့ဘူး၊ ကိေလသာေတြ ရွိေနေသးသမွ် အက်ိဳးေပးေနပါအုံးမယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ကိေလသာေတြ ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ေတာ့ေအာင္ က်င့္ႀကံနိုင္ၿပီ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ခံစားနုိင္ၿပီ ဆိုရင္ ကံအားလုံး ျပတ္ဆဲပါၿပီ။

             သဥပါဒိေသသ နိဗၺာန္ ဆိုတဲ့ ရရွိၿပိးသား မဂ္ဖိုလ္မ်ားနဲ႔ နိဗၺာန္အၿငိမ္းဓာတ္ကို ခံစားနုိင္ေသာ္လည္း ရုပ္နာမ္ခႏၶာကိုယ္ႀကီး ထင္ရွားရွိ ေနေသးတာမို႔ ကာယိကဒုကၡမ်ားကို ေပးဆပ္ၾကအုံးမွာပါ။

                ယခုလက္ရွိဘဝ အပါအဝင္ နိဗၺာန္မေရာက္္မွီၾကားကာလမွာ
• အကုသိုလ္ကို အကုသိုလ္လို႔ သိျခင္း၊
• ဒါမေကာင္းပါလား လို႔ လက္ခံၿပီး
• ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊
• ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္ အစားထုိးျခင္း ဟူေသာနည္းလမ္းေလးသြယ္ျဖင့္ ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ေသာ အကုသိုလ္ နည္းပါးေသာ ကုသုိလ္မ်ားျဖင့္သာ ထုံမႊန္းထားေသာ ဘဝမ်ားကို ပိုင္ဆုိင္နုိင္ၾကပါေစ...လို ့ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ၏ ဓမၼဗ်ဴဟာ သင္တန္းမွ သင္တန္းသားအေမးအေျဖကို ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပယင္း ကုသိုလ္ျပဳလိုက္ပါသည္။

တရားအသိဥာဏ္မ်ား တုိးပြားႏုိင္ၾကပါေစ။
••••••••••••••••••••••••••••••••••••
(ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး)

Credit: Original upload